Mykonos. Out of order ή out of control?

Out of order or out of control?

Ποιο εντέλει είναι  το πρόβλημα στο νησί μας;

Η ανάρτηση αυτή έχει σκοπό να μας προβληματίσει για το πού πάει το νησί με την πορεία που τραβάει, αλλά και για το τι πρέπει να γίνει.

Τα προβλήματα γνωστά, όπως και οι δικαιολογίες.

Περιβάλλον, υποδομές παιδείας, διαχείριση και διαφάνεια, σεβασμός στον πολίτη,  τουριστικός σχεδιασμός, και τόσα άλλα.

Δυστυχώς όμως αυτό που είναι η κοινή βάση σε όλα τα προβλήματα, είναι η έλλειψη οράματος και σχεδιασμού. Έχουμε όλοι ταμπουρωθεί πίσω από τις επιστολές διαμαρτυρίας που κατά καιρούς στέλνονται στους κρατικούς ανεγκέφαλους υπεύθυνους και μετά… όσα έλθουν και όσα πάνε! Ωχαδελφισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Τα παραδείγματα πολλά και τρανά, όπως:

Θέματα παιδείας.

      Δεν κάναμε τίποτε για το ΕΠΑΛ. Μία από τα ίδια, αποχή τα Χριστούγεννα κλπ, κλπ. Εγώ προσωπικά υποστήριξα την άμεση λύση των αιθουσών container για τις ανάγκες του ΕΠΑΛ. Δεν έγινε, εύχομαι να βρεθεί άλλη καλύτερη λύση, αλλά δεν το βλέπω. Είναι όμως τεράστιο λάθος να ταλαιπωρούμε έτσι τους μαθητές και να μην τους δίνουμε τα απαραίτητα εφόδια σε ανθρώπινες συνθήκες. Πρέπει να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας.

      Στεγαστικό Λυκείου. Όλοι ξέρουμε ότι δεν χωράει το Λύκειο φέτος. Κανείς μας δεν κάνει τίποτε. Γιατί;

      Στεγαστικό Γυμνασίου. Είναι ανάγκη να ξεκινήσει η σχολική χρονιά για να εντοπιστεί το πρόβλημα της στέγασης στο Γυμνάσιο; Ποιος ειλικρινά πιστεύει ότι η σκέψη –ευχή δημιουργίας  Γυμνασίου στην Ανω Μερά είναι μια ικανή δικαιολογία για  την σημερινή απραξία;

      Καλλικράτης και νηπιαγωγεία. Μία απλή επιστολή είναι αρκετή για την άστοχη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας για συγχώνευση των νηπιαγωγείων και την κατάργηση θέσεων στην Μύκονο;  Ο παιδικός σταθμός στα νέα κτήρια στην Φτελιά πότε θα λειτουργήσει; Έγινε με σχεδιασμό κρατικό, προχωρούν οι  απαραίτητες άδειες; Τέλος πάντων υπάρχει λόγος να είναι κλειστός τόσο καιρό ενώ είναι έτοιμος και ο ίδιο ο Δήμαρχος είχε δεσμευτεί ότι θα παραδοθεί τον προηγούμενο Φεβρουάριο;

      Πεζοδρόμια και ασφάλεια μαθητών. Απλή συνέχεια του τίποτε. Άραγε πρέπει να έχουμε ατύχημα για να σοβαρευτούμε και να εξασφαλίσουμε το αυτονόητο, την ασφαλή πρόσβαση των μαθητών στα σχολικά κτήρια;

      Κλειστό γυμναστήριο. Μία από τα ίδια, άλλη μία φορά. Πάλι τα παιδιά θα προπονούνται στο τσιμέντο, στο κρύο, χωρίς αποδυτήρια και τουαλέτες. Γιατί τέτοια τιμωρία; Τι φταίει ο μικρός Μυκονιάτης να τιμωρείται τόσο σκληρά;

      Στέγαση και σίτιση εκπαιδευτικών. Ναι, ο Δήμος πρέπει να μεριμνήσει για φθηνές και αξιοπρεπείς λύσεις για όλους αυτούς τους χαμηλόμισθους υπάλληλους, ώστε η διαβίωση στην Μύκονο να είναι  εφικτή.

Περιβάλλον.

Κανένα σχέδιο για την ανακύκλωση, μόνο διάφοροι γυρολόγοι εργολάβοι που με παχιά λόγια προσφέρουν ένα ελάχιστο έργο.

Υπηρεσίες που δεν λειτουργούν, αγχωμένος και φιλότιμος αντιδήμαρχος που όμως δεν έχει μέσα και το τελικό αποτέλεσμα είναι μηδαμινό, αναρχία σε ότι αφορά καθαριότητα και τάξη. Δημοτικοί υπάλληλοι που έχον δημιουργήσει έναν μικρόκοσμο εξουσίας πίσω από βαρύγδουπους τίτλους και αντί να προσφέρουν έστω και κάτι ελάχιστο, αφαιμάζουν το ήδη ασθενές σύστημα.

Από την άλλη εποχιακοί υπάλληλοι που με μόνο όπλο το φιλότιμο προσπαθούν να σώσουν ότι μπορούν από την χαμένη τιμή του Δήμου μας και την ανύπαρκτη καθαριότητα του νησιού μας.

Το χειρότερο, δημότες που νοιώθουν παραμελημένοι. Δημότες που ενοχλούνται από την σκουπιδοαναρχία του νησιού, που όλη αυτή η κατάσταση τους οδήγησε στην απέναντι μεριά της αγανάκτησης, της αδιαφορίας, της μη συμμετοχής. Αποτύχαμε στο να εμπνεύσουμε τον δημότη, στο να τον κάνουμε ενεργό και συμμέτοχο στην προσπάθεια για μία καθαρότερη Μύκονο.

Η κατάσταση στο ΧΑΔΑ και στον ΧΥΤΑ είναι απερίγραπτη. Απλοί κανόνες, λίγη θέληση, κάποιο σοβαρό όραμα θα μπορούσαν να είχαν δώσει λύση στο μεγαλύτερο ποσοστό των προβλημάτων χωρίς χρηματικό κόστος. Αντί αυτού προτιμήσαμε τον δρόμο των έργων που δεν θα γίνουν, των προϋπολογισμών που δεν θα εφαρμοστούν, των μερικών λύσεων χωρίς ένα ολοκληρωμένο σχέδιο. Μερεμέτια, αρπακτές εργολάβων και το νησί καταστρέφεται μέρα με την μέρα. Απλά πράγματα δεν γίνονται. Ανακύκλωση μπαταριών, λύση για τα στερεά απόβλητα, λευκές οικιακές συσκευές, και τόσα άλλα. Γιατί άραγε τα απλά να είναι αδύνατα;

Σεβασμός στον Πολίτη.

Όχι δυστυχώς δεν υπάρχει σεβασμός για τον Μυκονιάτη ούτε για τον τουρίστα του νησιού μας και αποδεικνύεται συνεχώς.

      Θέλεις τα σκουπίδια, θέλεις τα πεζοδρόμια, θέλεις οι κάθε φύσης υποδομές, θέλεις τα χαλασμένα φωτιστικά και οι καμένες λάμπες, θέλεις οι ασφαλτοστρώσεις που πέφτουν όπου γουστάρουν ορισμένοι, όπου και να το δούμε, ο σεβασμός είναι ανύπαρκτος.

      Υπάρχει το ανέκδοτο με τον Βόρειο και Νότιο άξονα με τις ασφαλτοστρώσεις που πρόκειται να γίνουν, με κονδύλια του βόρειου που καταλήγουν σε αυλές του νότου, με δρόμους έξω από τα σπίτια των επωνύμων. Αλήθεια, ποιος εντέλει θεωρεί όλους εμάς τους κατοίκους των Καντουνιών ηλίθιους; Γιατί τόσο καιρό δεν πέφτει η άσφαλτος που έχει προγραμματιστεί; Τι χαζές δικαιολογίες είναι αυτές που λέγονται; Υπάρχει κάποιος σοβαρός από τους εμπλεκόμενους να πάρει θέση;

      Γιατί δεν ειδοποιήθηκαν αυτοί οι δημότες που μάζεψαν υπογραφές για τα αιτήματα τους; Τι δικαιολογία ήταν αυτή που επικαλέσθηκε ο Πρόεδρος του ΔΣ; Γιατί να χάνουμε την σοβαρότητα μας για απλά θέματα; Αντί να ευχαριστήσουμε αυτή την ενεργή ομάδα πολιτών, την χειριζόμαστε έτσι; Πού είναι ο σεβασμός και η λογική;

Διαχείριση και διαφάνεια.

Είναι ένα ευαίσθητο θέμα που δεν σηκώνει πολλές αναφορές.

Όμως δεν μπορεί κανείς παρά να μην ανησυχεί για τα παρακάτω:

      Ούτε ένας διαγωνισμός, μόνο απευθείας αναθέσεις, πάντα σε ίδια πρόσωπα με τα ίδια ποσά ώστε να περνούν από τον επόπτη. Τόσο δύσκολο είναι να γίνει ένας προγραμματισμός και οι ανάλογοι διαγωνισμοί; Γιατί να είμαστε και εμείς μέρος του προβλήματος κακοδιαχείρισης της Χώρας μας ενώ θα μπορούσαμε να είμαστε μέρος της λύσης;

      Σε ορισμένα θέματα, άσχετα αν δεν το θέλουν, πρέπει να ισχύσει η λογική του ενός σοβαρού προμηθευτή και η αξιολόγηση των λειτουργιών. Πχ, δεν γίνεται να έχει το κάθε γραφείο το δικό του λειτουργικό πρόγραμμα,  να μην υπάρχει εν ισχύ δίκτυο σε όλες τις υπηρεσίες του Δήμου, να έχει ο καθένας διαφορετικό εκτυπωτή, διαφορετικό σέρβις, διαφορετικά αναλώσιμα. Το σενάριο αυτό θυμίζει ΒΑΒΕΛ. Το ίδιο ισχύει και με τα τηλεφωνικά κέντρα. Κάθε υπηρεσία άλλο κέντρο, άλλο ΦΑΞ, πανικός στα τηλέφωνα, κλείσε και ξαναπάρε, λες και είμαστε στην εποχή που ο ΟΤΕ ήταν στο κτήριο Μαύρου. Άλλαξαν τα πράγματα, άλλαξαν οι τεχνολογίες, πρέπει να αλλάξουμε και εμείς. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν δύο κέντρα που δεν συνεργάζονται στο κτήριο Βαϊνοβιτς, η τεχνική υπηρεσία να επικοινωνεί με εξωτερικό τηλέφωνο με το πρωτόκολλο και τόσα άλλα περίεργα. Δεν σκέπτεται κανείς τις χαμένες εργατοώρες; Τον ταλαίπωρο πολίτη που συνέχεια έχει την απάντηση «κλείσε και ξαναπάρε σε άλλο αριθμό»…

      Θέματα προϋπολογισμού και απολογισμών. Αντέχει κριτική και ποιος θα απαντήσει; Πάντως οι σύμβουλοι που τους συντάσσουν σίγουρα μας έχουν περάσει για ανίδεους…

Τουριστικός σχεδιασμός.

Εδώ τα πράγματα είναι δύσκολα. Έχω εκφράσει την άποψη μου πάνω σε διάφορα τουριστικά θέματα.

Είναι πολλά που ενοχλούν και περνούν απαρατήρητα.

Ο τρόπος προβολής, τα έντυπα, το σήμα του νησιού, οι υποδομές μας, το ανύπαρκτο γραφείο τύπου, και τόσα άλλα.

Η καθαριότητα και τα πεζοδρόμια είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα του προϊόντος και δεν κάνουμε τίποτε σοβαρό για την λύση τους.

Μας αρέσει να ακούμε γλυκά παραμύθια για αυξήσεις των τουριστών (κατάντησαν transit)  ή για βραβεύσεις από άγνωστους γνωστούς. Εθελοτυφλούμε και είμαστε όλοι υπεύθυνοι.

Το ανέκδοτο με την τουριστική επιτροπή στην οποία έχω την τιμή να είμαι μέλος, αλλά δεν έχει συνεδριάσει ακόμη με ενοχλεί τόσο πολύ… Γιατί τέτοια κατάντια; Αυτό δεν έχει γίνει σε κανένα τουριστικό Δήμο της Ελλάδας. Άραγε το αίσθημα ευθύνης πρέπει να με οδηγήσει σε παραίτηση ή παραμονή και αναμονή μπας και κάποτε ξεκινήσει το έργο της;

Τι δεν έχουμε εντέλει;

Γιατί αυτές οι παλινωδίες;

Αυτό που προσωπικά εντοπίζω είναι η έλλειψη οράματος και η έλλειψη ηγεσίας ικανής να εμπνεύσει και να παρακινήσει τον Δημότη. Δεν ξέρω πώς εννοούμε τον όρο ΕΝΩΜΕΝΗ ΜΥΚΟΝΟΣ, αλλά σίγουρα δεν είναι αυτό που βιώνουμε.

Δεν υπάρχει σχεδιασμός, δεν υπάρχουν διαδικασίες, δεν υπάρχουν οράματα.

Το χειρότερο, δεν ακούγεται ο πολίτης και η πρόταση του. Είμαστε όλοι ξερόλες, και αν κάτι δεν ξέρουμε ρωτάμε τους εξωτερικούς πληρωμένους συμβούλους, δίνοντας τους όμως εξαρχής την απάντηση που θέλουμε να ακούσουμε.

Είναι καιρός αλλά και ευκαιρία να αλλάξουμε. Είναι πάνω απ’ όλα εύκολο.

Μην καταντήσουμε αλκοολικοί της εξουσίας στον μικρόκοσμο μας, καταστρέφοντας παράλληλα το νησί και την κληρονομιά του.

mykonoss